ششمین گاه انبار به نام "همسپتمدم" در پایان ماه اسفند و در پنج روز گت هاست هنگامی که هوا معتدل است و کشاورزان آماده برنامه ریزی کشاورزی سال بعد می شوند این جشن به ویژه برای ستایش اهورامزدا از برکاتی که داده است و یاد آوری فره وشی در گذشتگان برپا می شود.
عنصر دینی این جشن ها خواندن جشن و نیایش است که موبدان انجام می دهند و حاضرین در جشن دست یکدیگر را می گیرند همازور می شوند زیرا: پیروزی و کامیابی در یگانگی و "همازوری" است به ویژه در گذشته تحمل در برابر بلایای طبیعی خشکسالی سیل زلزله طوفان و مانند آن تنها با همازوری و پشتیبانی از همدیگر شدنی بود. شرکت در گاه انبارها وظیفه دینی برای همه بود هزینه آن را همه داوطلبانه و هرکس به اندازه درآمد و تواناییش می داد ولی همه به یک اندازه در آن "هم بهره" می شدند.
عنصر اجتماعی این جشن ها در این بود که همه زرتشتیان زن و مرد پیر و جوان و کودک فقیر و غنی ارباب و رعیت همه یکسان در آن شرکت می کردند در یکجا گرد می آمدند از یک سفره و از یک غذا می خوردند و این امر باعث همبستگی بیشتر اجتماعی می شد. علاوه بر این در پایان این مراسم آنچه که از خوردنی باقی مانده بود به خانه افراد بی نوا و نیازمند فرستاده می شد و این جزئی از "نیکوکاری و دهش" که در دین زرتشتی ستوده و سفارش شده است.
که والاتری از سپهر برین
هنر زنده از پرتو نام توست
جهان سرخوش از جرعه جام توست
بر و بوم این ملک پاینده باد
بمان خرم ای خاک مینو سرشت
که در چشم ما خوشتری از بهشت
ترا از دل و جان پرستنده ایم
روان را به مهر تو آکنده ایم
بر و بوم این ملک پاینده باد
مخور غم که آمد بهار امید
ز شام سیه زاد صبح سپید
به تدبیر سر حلقه راستان
شده ملک جم غیرت باستان
بر و بوم این ملک پاینده باد
ترانه "ایران زمین" از رهی معیری
